6. Genitief, resultatief en reduplicatie

64. Reduplicatie

64.1

Alvorens nader op de semantische kant van reduplicatie in te gaan (vanaf § 64.44) zullen we eerst bespreken hoe een geredupliceerde vorm ontstaat. Omdat het proces van reduplicatie bij substantieven, additieven, werkwoorden en eigennamen op praktisch identieke wijze verloopt, is het niet nodig om een onderscheid tussen deze woordsoorten te maken. Allereerst moeten enkele termen gedefinieerd worden:

1. Een reduplicant (redcant) is dat deel van een lettergreep wat voor reduplicatie in aanmerking komt. We laten verder buiten beschouwing waar de ene lettergreep begint en de andere ophoudt, momenteel is het voldoende om te weten dat een redcant altijd met één consonant (gevolgd door een vocaal) of met een vocaal begint. Uitzonderingen vormen ch, dl en tl, want deze clusters stellen elk één klank voor, en mogen niet gesplitst worden. In principe is de redcant een deel van de laatste lettergreep (of identiek aan de gehele laatste lettergreep).

2. Een reduplicé (redcé) is de geredupliceerde redcant welke aan het oorspronkelijke woord gehecht wordt, zodat er ten slotte van een reduplicaat sprake is. Een redcé is niet altijd identiek aan de redcant (want zou dat wel zo zijn, dan was het onderscheid redcant ~ redcé niet relevant).

3. Reduplicatie (redpl.) is het proces van redupliceren (ofwel: vaststellen wat de redcant is, de redcé van de redcant afleiden, de redcé aan het oorspronkelijke woord hechten).

4. Een reduplicaat (redcaat) is het nieuwe woord dat ontstaan is na het proces van redupliceren (= reduplicatie).

Voorbeelden:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
vildul	dul		dul	vilduldul	boom
moris	ris		ris	morisris	idee
oto	to		to	ototo	auto
šofprôg	rôg		rôg	šofprôgrôg	radicaal
bellart	lart		lart	bellartlart	leerling
dôchâmp	châmp		châmp	dôchâmpchâmp	raar mens

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
tlôc	tlôc		tlôc	tlôctlôc	giftige paddestoel
trûnt	rûnt		rûnt	trûntrûnt	benepen
psermt	sermt		sermt	psermtsermt	schril
kursuus	us		us	kursuusus	bloed
Lerdu	du		du	Lerdudu	(jongensnaam)
Yloje	je		je	Ylojeje	(meisjesnaam)

Zolang we nog niet nader op de betekenis van een reduplicaat zijn ingegaan, wordt telkens de betekenis van het ongeredupliceerde woord gegeven.

64.2

Sommige consonantcombinaties (clusters) zijn zo "hecht" (= geven zo het gevoel van één enkele klank), of zijn zo specifiek voor een bepaald woord dat zij in hun geheel het beginelement van een redcant mogen vormen. Als "hecht" worden met name de clusters Cj en Cv (C is een willekeurige consonant) gevoeld. Verder gelden als "hecht": pl, pr, sp, st, tr.
Monosyllabische woorden die met een van deze hechte clusters beginnen, worden vooral in de spreektaal zo geredupliceerd dat de redcé identiek is aan het gehele woord. Bijvoorbeeld (£ = typische afleiding in de spreektaal):

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ fjâs	fjâs		fjâs	fjâsfjâs	slag; klap
fjâs	jâs		jâs	fjâsjâs	(idem)
£ cvest	cvest		cvest	cvestcvest	slaap (v. hoofd)
cvest	vest		vest	cvestvest	(idem)
£ star	star		star	starstar	ster
star	tar		tar	startar	(idem)

64.3

Een cluster wordt vooral als "specifiek" voor een bepaald woord ervaren als deze cluster voornamelijk aan het begin van een klein aantal monosyllabische woorden voorkomt. Ook dan is de redcé vooral in de spreektaal identiek aan het gehele woord. Bijvoorbeeld (£ = typische afleiding in de spreektaal; $ = typische afleiding in de schrijftaal):

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ mrôg	mrôg		mrôg	mrôgmrôg	stinkend
$ mrôg	rôg		rôg	mrôgrôg	(idem)
£ tnÿr	tnÿr		tnÿr	tnÿrtnÿr	werktijd; berg, hoop
$ tnÿr	nÿr		nÿr	tnÿrnÿr	(idem)
£ gmul	gmul		gmul	gmulgmul	spoel, klos
$ gmul	mul		mul	gmulmul	(idem)

64.4

Maar clusters als kl of gr komen zo frequent (ook binnen een woord) voor dat zij niet als "specifiek" ervaren worden in woorden als klâs of grum. Bij zulke woorden begint de redcant altijd met één consonant (* = foutieve afleiding):

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
klâs	lâs		lâs	klâslâs	klasse
* klâs	klâs		klâs	klâsklâs	(idem)
grum	rum		rum	grumrum	snoepje
* grum	grum		grum	grumgrum	(idem)

64.5

Soms verhindert de Spokaanse fonologie een reduplicatie van het gehele woord, hoewel de cluster duidelijk "specifiek" is. Bijvoorbeeld: in ksvurf 'molensteen; kies' en in tnesst 'prik' zijn ksv resp. tn zeer specifiek (er beginnen maar 3 Spokaanse woorden met ksv, en 5 met tn), maar een reduplicatie van het gehele woord zou geven: *ksvurfksvurf en *tnessttnesst. De vette clusters zijn niet acceptabel (want onuitspreekbaar) en daarom vindt bij deze woorden de reduplicatie volgens de regel in § 64.17 plaats.

64.6

Het is duidelijk dat er voor het criterium "specifiek" een beroep op het taalgevoel van de spreker gedaan moet worden. Een cluster welke "specifiek" is voor een bepaald woord, moet niet alleen een voorkomstfrequentie hebben welke beneden een bepaald gemiddelde ligt, maar moet bovendien voorkomen in een woord dat weinig frequent gebruikt wordt, of waarvan het reduplicaat weinig gebruikelijk is. Bovendien is ook de combinatie van de "specifieke" cluster met andere consonanten en vocalen een beslissende factor.
Voor een onderzoek naar de specificiteit van Spokaanse clusters wordt verwezen naar Parô Mesâ-Xeelm & Florez (1981).

64.7

Een redcé heeft lang niet altijd dezelfde vorm als een redcant. In deze en de volgende paragrafen zal nagegaan worden hoe de vorm van een redcé kan afwijken van die van een redcant. Allereerst wordt aandacht besteed aan de regel: een verdubbelde consonant in een redcant wordt enkel in de redcé. Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
quiff	iff		if	quiffif	sparappel
aerrf	errf		erf	aerrferf	hengst
acc	acc		ac	accac	aak (boot)
prétt	rétt		rét	préttrét	bliksem
grecc	recc		rec	greccrec	aangeleerd
frâgyll	gyll		gyl	frâgyllgyl	breekbaar
gnurr	nurr		nur	gnurrnur	wild zwijn
Karaðinn	ðinn		ðin	Karaðinnðin	(meisjesnaam)

Deze consonantverenkeling is begrijpelijk als we ons realiseren dat een consonantverdubbeling een ortografisch middel is om een gefixeerd (hoofd)accent (en vocaalverlenging) aan te geven. Daar elk woord maar één hoofdaccent kent, hoeft ook maar op één plaats een dergelijke fixatie middels consonantverdubbeling uitgedrukt te worden.

	Zie verder § 64.8.
	Omdat de cluster gn van gnurr als "specifiek" ervaren wordt, kent de spreektaal ook het reduplicaat gnurrgnur (§ 64.3).
	We gaan hier bewust voorbij aan het feit dat het Spokaans ook woorden kent waarin op meerdere plaatsen een consonantverdubbeling aanwezig is. Alleen de vocaal voor de eerste verdubbeling draagt het accent. De overige verdubbelingen dienen alleen om vocaalverlenging aan te geven, zoals in roffottô, spreek uit [ro:fo:tô]. Dergelijke extra vocaalverlengingen zijn historisch verklaarbaar. Zie ook § 11.19.

64.8

Vooral in de spreektaal doet zich het verschijnsel voor dat niet alleen een verdubbelde redcant-consonant enkel wordt in de redcé, maar dat bovendien de beginconsonant in de redcé wegvalt. De met 2 gemerkte woorden uit de vorige paragraaf hebben in de spreektaal dus de volgende alternatieve reduplicaten:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ prétt	rétt		ét	préttét	bliksem
£ grecc	recc		ec	greccec	aangeleerd
£ frâgyll	gyll		yl	frâgyllyl	breekbaar
£ gnurr	nurr		ur	gnurrur	wild zwijn
£ Karaðinn	ðinn		in	Karaðinnin	(meisjesnaam)

Van gnurr bestaan dus 3 reduplicaten, waarvan er 2 uitsluitend in de spreektaal voorkomen: $gnurrnur, £gnurrgnur en £gnurrur.

Bij persoonsnamen is de deletie van de beginconsonant van de redcé ook in de spreektaal zeer ongebruikelijk, velen beschouwen het als typisch dialectisch (platteland van Berref). De vorm Karaðinnin kan dus beter met ¿ (= dialectisch) gemarkeerd worden. Vergelijk ook de namen: kolom A Ârmyllyl Cridellel Engerrer Gyssys Ivonnon Quistinnin kolom B (i.p.v. Ârmyllmyl) (i.p.v. Cridelldel) (i.p.v. Engerrger) (i.p.v. Gyssgys) (i.p.v. Ivonnvon) (i.p.v. Quistinnstin ×), enzovoort. × ook in de meisjesnaam Quinstinn is st een "hechte" cluster die niet gesplitst wordt (§ 64.2). Alle reduplicaten uit kolom A lijken op het platteland van Berref als vleinaam gebruikt te worden, terwijl de "officiële" reduplicaten uit kolom B gereserveerd blijven als vocatief (§ 64.53). In Teenngochyve-Rusen (1963) wordt opgemerkt dat in de in Zuid-Spokanië gangbare vleinamen als Ârmylly, Engerre, Ivonno, Quistinni e.d. in feite een minimum aan reduplicatie heeft plaatsgevonden: alleen de verlengde vocaal is geredupliceerd. (Bij namen met een variabel accent horen vleinamen welke gevormd zijn door toevoeging van -e of -y: Ryta ~ Rytay; Ûto ~ Ûtoe; Mitârt ~ Mitârty.)

64.9

Als de redcant uit slechts één vocaal bestaat, krijgt de redcé het prefix t-. Het betreft hier woorden die op twee of meer vocalen eindigen. Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
patio	o		to	patioto	kabel; snoer
luy	y		ty	luyty	gemakzucht
ruu	u		tu	ruutu	ruw
mômiypâtai	i		ti	mômiypâtaiti	levendig
qupléâ	â		tâ	qupléâtâ	onbeweeglijkheid
Ivichinia	a		ta	Ivichiniata	(meisjesnaam)
mojeruoû	û		tû	mojeruoûtû	schaapherder

We spreken hier van "prefix" omdat de t- vóór de redcé geplaatst wordt. Omdat de redcé niet meer is dan een hypothetische tussenstap om tot een reduplicaat te komen, is het feitelijk juister om deze t- een infix binnen het reduplicaat te noemen.

64.10

In de spreektaal vindt de reduplicatie van woorden op twee of meer vocalen (zie vorige paragraaf) vaak op een andere wijze plaats, namelijk door de laatste twee lettergrepen voor de redcant te nemen. Ook nu wordt het prefix t- toegevoegd als er een beginconsonant ontbreekt. Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ patio	tio		tio	patiotio	kabel; snoer
£ luy	luy		luy	luyluy	gemakzucht
£ ruu	ruu		ruu	ruuruu	ruw
£ mômiypâtai	tai		tai	mômiypâtaitai	levendig
£ qupléâ	léâ		léâ	qupléâléâ	onbeweeglijkheid
£ Ivichinia	nia		nia	Ivichiniania	(meisjesnaam)
£ mojeruoû	oû		toû	mojeruoûtoû	schaapherder

64.11

Als een woord eindigt op twee vocalen die gescheiden zijn door een apostrof (= glottisslag), mag deze apostrof wel of niet meegenomen worden in de redcant. Wordt hij niet meegenomen, dan bestaat de redcant uit slechts één vocaal, zodat de regel uit § 64.9 in werking treedt (redcé wordt geprefigeerd met t-). In de spreektaal wordt er de voorkeur aan gegeven om de apostrof mee te nemen. Vergelijk:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ uzra'e	'e		'e	uzra'e'e	omtrek
$ uzra'e	e		te	uzra'ete	(idem)
£ fa'i	'i		'i	fa'i'i	vee
$ fa'i	i		ti	fa'iti	(idem)
£ cÿri'a	'a		'a	cÿri'a'a	voedzaam
$ cÿri'a	a		ta	cÿri'ata	(idem)

Nog tot halverwege de jaren zestig van deze eeuw werden de spreektaalvormen met de dubbele glottisslag (uzra'e'e, fa'i'i, enz.) als onbeschaafd bestempeld. Vele Spokaniërs vinden dat nog steeds, maar sinds de koning niet meer schroomt om deze zogenaamd onbeschaafde vormen te gebruiken lijkt het niet meer gerechtvaardigd om ze te af te keuren. Zie ook § 64.16.

64.12

Als de beginconsonant van de redcant identiek is aan de eindconsonant, vervalt de beginconsonant van de redcé. Dit om te voorkomen dat er in het reduplicaat een ongewenste consonantverdubbeling met een daaraan gepaard gaand gefixeerd accent verschijnt. Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
kokk	kokk		ok	kokkok	bot (vis)
pâp	pâp		âp	pâpâp	pappa
tûgt	tûgt		ûgt	tûgtûgt	omlaag
kyfaf	faf		af	kyfafaf	esdoorn
prôltôt	tôt		ôt	prôltôtôt	louter; onvervalst
Mitârt	târt		ârt	Mitârtârt	(jongensnaam)

64.13

Als de redcant deel uitmaakt van een lettergreep die begint met str, waarvan de r geëlimineerd mag worden, vervalt die r. De redcant begint dan met een t:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
ost[r]âf	tâf		tâf	ost[r]âftâf	metalen veer
qust[r]e	te		te	qust[r]ete	verlegen

In § 11.8 is verteld dat de cluster str ook als st geschreven mag worden. In dat geval verloopt de reduplicatie dus regelmatig. In leenwoorden blijft str echter behouden, en dit blijkt ook uit de reduplicatie, bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
strett	rett		ret	strettret	strijd
ekstra	ra		ra	ekstrara	extra

64.14

Als de redcant eindigt op een vocaal + h, vervalt de eind-h in de eindlettergreep op het moment dat de redcé aangehecht wordt. Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
pjoh	joh		joh	pjojoh	bot (niet scherp)
echuh	chuh		chuh	echuchuh	pomp
lekkoh	koh		koh	lekkokoh	lekker
Truh	ruh		ruh	Truruh	(meisjesnaam)

Merk op dat de vocaal welke in het basiswoord aan de h voorafging, zijn pira-uitspraak blijft behouden, dus pjojoh klinkt als [pjôjôH] en niet als *[pjojôH]. Zie ook § 11.3.

64.15

Als de redcant begint met een w, wordt deze in de redcé gedeleerd; bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
werf	werf		erf	werferf	confuus
witt	witt		it	wittit	café
mennweg	weg		eg	mennwegeg	autosnelweg
Welm	welm		elm	Welmelm	(jongensnaam)

	Omdat mennweg ook geschreven mag worden als menneg (zie § 11.5), bestaat er ook een alternatieve vorm van mennwegeg, namelijk mennegneg (want de redcant van menneg is neg). Soms komen we ook het reduplicaat mennegeg tegen. Hierin is de w dus gedeleerd nadat het reduplicaat gevormd is.
	In persoonsnamen blijft de w dikwijls behouden, dus i.p.v. Welmelm mag geschreven worden: Welmwelm. De uitspraak blijft echter gelijk want een w wordt na een andere consonant niet uitgesproken (§ 11.5).

64.16

Een apostrof (= glottisslag) gaat nooit met de redcant mee (tenzij de redcant uit slechts één vocaal bestaat, zie § 64.11). Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
gequ'ess	ess		es	gequ'esses	saamhorigheid
hina'ôc	ôc		ôc	hina'ôcôc	akelig

64.17

Overigens mag de beginconsonant van een redcé altijd geëlimineerd worden als in het reduplicaat een ongebruikelijke of onuitspreekbare cluster zou ontstaan. Dit is dikwijls een subjectieve aangelegenheid: de ene taalgebruiker noemt een cluster eerder "vreemd" of "onuitspreekbaar" dan een ander. In de spreektaal zal er eerder van een clustervereenvoudiging sprake zijn dan in de schrijftaal. Met zekerheid kunnen we stellen dat ondermeer de volgende clusters niet geoorloofd zijn (waarbij C een willekeurige consonant is):

bC (behalve bb, bj, bl, br)
dC (behalve dd, dj, dl, dr, dv)
chC (behalve cht)
ðC, hC, kb, kc
vC (behalve vj, vl, vn, vr, vv)
zC (behalve zj, zl, zn, zr, zv, zz)

En verder alle combinaties van een stemhebbende consonant met zijn stemloze variant (bp, pb, td, dt, enz.).
Ten slotte alle clusters van drie of meer consonanten waarin één van de hierboven genoemde verboden combinaties voorkomt.
In de volgende voorbeelden is tussen haakjes het eventueel gedulde regelmatige reduplicaat aangegeven:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
riðât	ðât		ât	riðâtât	houweel
kerkt	kerkt		erkt	kerkterkt	geit
tûnch	tûnch		ûnch	tûnchûnch (tûnchtûnch)	onverbiddelijk
vélp	vélp		élp	vélpélp (vélpvélp)	zeemeeuw
kôrch	kôrch		ôrch	kôrchôrch	ruig
cadett	dett		ett	cadettet	adelborst
cvôf	vôf		ôf	cvôfôf	wolf
ksvurf	vurf		urf	ksvurfurf	molensteen; kies
tnesst	nesst		est	tnesstest	prik
Fytrich	rich		ich	Fytrichich	(jongensnaam)
Xoef	xoef		oef	Xoefoef (Xoefxoef)	(jongensnaam)

	Let op dat de eind-ch klinkt als [kH], terwijl de ch binnen het reduplicaat klinkt als [ç].
	Ook wel cvôfcvôf.

64.18

Buitenlandse namen met een onspokaanse uitspraak kunnen soms op de gangbare wijze geredupliceerd worden, zoals:

Engelse namen:   Franse namen:     Duitse namen:

Timothy ~ Timothythy Tommy ~ Tommymy Clément ~ Clémentment Charlotte ~ Charlottete François ~ Françoisçois Heinrich ~ Heinrichrich Adelheid ~ Adelheidheid

Is deze vorm van reduplicatie niet goed mogelijk, dan wordt soms de gehele naam geredupliceerd, bijvoorbeeld:

Engelse namen:   Franse namen:

Charles ~ Charlescharles George ~ Georgegeorge Jean-Jacques ~ Jean-Jacquesjacques Louise ~ Louiselouise Pierre ~ Pierrepierre

Merk op dat zulke reduplicaten uitsluitend als vocatief gebruikt worden en daarom is het niet altijd mogelijk (of zinnig) om een onderscheid te maken tussen het twee keer achter elkaar roepen van een naam ("Charles! Charles!"), en een reduplicaat ("Charlescharles!").

	Eventueel gereduceerd tot Georgeorge (spreek uit: "Geor-george").
	Eventueel alleen reduplicatie van het laatste deel: Louiseise (spreek uit: "Louise-wise" waarbij w = [w]).

64.19

Een bijzonder geval zijn de Garosische namen met ñg (spreek uit als nj in Engels injure). De cluster ñg wordt als één klank beschouwd en kan daarom niet gesplitst worden. Bovendien kan ñg alleen maar onmiddellijk achter een vocaal voorkomen. Deze klank wordt in de redcé dus gedeleerd indien hij in het reduplicaat niet onmiddellijk achter een vocaal zou komen. Vergelijk:

naam	redcant	>	redcé	reduplicaat
Djeñga	ñga		ñga	Djeñgañga	(Garosische meisjesnaam)
Pláñges	ñges		es	Pláñgeses	(Garosische jongensnaam)
Meñgéu	ñgéu		éu	Meñgéuéu	(Garosische jongensnaam)
Swyñgen	ñgen		en	Swyñgenen	(Garosische meisjesnaam)

Omdat ook buiten Garos veel Spokaniërs een Garosische naam dragen, is de aandacht die we hier aan de reduplicatie van dergelijke namen besteden, gerechtvaardigd. Vooral tussen 1940 en 1960 was het een ware rage om kinderen een Garosische naam te geven.

	De combinatie éu wordt uitgesproken als het Nederlandse "eeuw" (en draagt bovendien het accent). De laatste klank hiervan (bilabiale w) wordt in het Garosisch beschouwd als een consonant, zodat deze niet gevolgd kan worden door ñg. Vandaar de deletie van ñg in de redcé. Meñgéuéu klinkt ongeveer als "mendzjeeuw-eeuw" (accent op vette deel).
	I.p.v. Swyñgenen komen we ook wel tegen: Swyñgeñgen. Hier is de n onder invloed van de voorgaande ñg eveneens ñg geworden (assimilatie op afstand).

64.20

Tot nu toe is er alleen aandacht besteed aan ongesuffigeerde woorden. Grammaticale en lexicale suffixen kunnen in principe nooit als redcant optreden en daarom worden zulke suffixen eerst van het hoofdwoord gescheiden, waarna de redcant bepaald kan worden. In de volgende voorbeelden zijn de grammaticale en lexicale suffixen vet gedrukt:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
exâmafiy	xâm		âm	exâmâmafiy	schriftelijk examen
câsmip	câs		câs	câscâsmip	kasboek
mindefiterÿ	fit		fit	mindefitfiterÿ	roodachtig
merfos	merf		merf	merfmerfos	leugen
remarciy	marc		marc	remarcmarciy	oplettend
sgâpiy	gâp		gâp	sgâpgâpiy	smerigheid
slerros	lerr		ler	slerrleros	diarree

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
tuffesuberatjen	ber		ber	tuffesuberberatjen	opstandeling
mindefite	fit		fit	mindefitfite	rood zijn
tirdusare	dus		dus	tirdusdusare	kapot gaan
yroppiy	ropp		[r]op	yropp[r]opiy	spannend
blakkers	ker		ker	blakkerkers	wit (mv.)

Exâmafiy mag ook geschreven worden als eksâmafiy (zelfde uitspraak). In dat geval is de redcant sâm, en wordt het reduplicaat: eksâmsâmafiy.

64.21

Een beperkt aantal grammaticale suffixen echter kunnen eventueel als redcant optreden, vergelijk a. waarin het suffix geredupliceerd is, met b. waarin eerst het suffix van het hoofdwoord gescheiden is (analoog aan § 64.20) (suffix is vet):

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
a. ôrganisašo	šo		šo	ôrganisašošo	organisatie
b.	nis		nis	ôrganisnisašo	(idem)
a. uberen	ren		ren	uberenren	grijpbaar
b.	ber		ber	uberberen	(idem)

64.22

Op de volgende bladzijde staat het blok met alle grammaticale suffixen welke nooit in aanmerking kunnen komen voor de functie van redcant. Deze suffixen moeten dus altijd eerst van het hoofdwoord gescheiden worden voordat er reduplicatie toegepast kan worden. Vervolgens wordt het suffix weer achter het reduplicaat gevoegd. Bij elk suffix is een voorbeeld genoemd, waarbij niet nader is ingegaan op eventuele alternatieve reduplicatie-mogelijkheden. Zo kent rofonosÿne 'boos blijven' (laatste voorbeeld) het alternatieve reduplicaat rofonososÿne (gevormd met de redcé os).
Na dit Blok volgt het Blok met alle grammaticale suffixen die facultatief in aanmerking komen voor de functie van redcant. Merk op dat de meeste suffixen Latijnse leensuffixen zijn (op twee na). De reduplicatie met het suffix als redcant is het meest gebruikelijk in de spreektaal. De reduplicatie waarbij het suffix eerst van het hoofdwoord gescheiden wordt, is meer verzorgde schrijftaal.

64.23

64.24

64.25

Suffixen die aan de suffixen uit Blok 64.23 gehecht kunnen worden, komen evenmin in aanmerking voor de functie van redcant. Bijvoorbeeld (vette suffixen staan in Blok 64.23):

	woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
-lira:	fartelira	fart		fart	fartfartelira	lopende
-lira:	doételira	ét		ét	doétételira	smerig; goor
-lije ×:	bytelije	byt		yt	bytytelije	geslagen worden
-n °:	kariyn	kar		kar	karkariyn	lelijk (mv.)
-m *:	hudeliram	hud		ud	hududeliram	correct (mv.)

64.26

In § 42.10 is geconstateerd hoe de additieven graviy 'ernstig', knâmpiy 'mollig', lanbiy 'stemmig' en róziy 'kostelijk' een "toevallige" uitgang op iy hebben, maar zich desondanks gedragen alsof ze met het suffix -iy voorzien waren: zij zijn gevoelig voor de meervoudssuffixen -n en -m.
Ook in het geval van de reduplicatie blijkt deze tweeslachtige houding, want de uitgang iy komt niet in aanmerking voor de functie van redcant; iy gedraagt zich ook hier dus als een suffix dat thuishoort in Blok 64.23. Vergelijk de voorbeelden in a. waarbij iy weliswaar geen suffix is, maar toch als zodanig behandeld wordt, met de voorbeelden in b. waar iy evenmin een suffix is, en ook niet als zodanig behandeld wordt (ofwel: hier komt iy in aanmerking als redcant):

	woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
a.	graviy	grav		av	gravaviy	ernstig
	knâmpiy	nâmp		nâmp	knâmpnâmpiy	mollig
	róziy	róz		óz	rózóziy	kostelijk
b.	fendriy	driy		driy	fendriydriy	vlot
	stitiy	tiy		tiy	stitiytiy	standvastig
	kriy	riy		riy	kriyriy	snauwerig

64.27

Een aantal suffixen maakt reduplicatie van het woord waaraan zij gehecht zijn geheel onmogelijk. Dit zijn in de eerste plaats alle meervoudssuffixen bij substantieven (we kunnen dus zeggen: substantieven in het meervoud kunnen niet geredupliceerd worden). Uitzondering: fosies 'ouders' kent het reduplicaat fosieses (§ 30.46).
In de tweede plaats geldt het reduplicatie-verbod voor additieven met de lexicale suffixen:

-ott -ûte (nert) -'kurre

toenemend; ...er wordende (§ 41.44) afnemend; minder wordende (§ 41.44) on...baar; -loos (§ 41.11)

In al deze gevallen is het reduplicatie-verbod toe te schrijven aan semantische restricties: dat wat door een reduplicaat uitgedrukt wordt (zie § 64.54-58), kan niet gecombineerd worden met een meervoud of met de betekenissen die bovengenoemde lexicale suffixen hebben.

64.28

Alle substantieven die eindigen op een nominaal suffix (§ 21.26-36) komen zonder meer in aanmerking voor reduplicatie. Bijvoorbeeld (suffix is vet):

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
ayrclén	lén		lén	ayrclénlén	luchtfilter
kûfôsôrm	sôrm		sôrm	kûfôsôrmsôrm	verkeersbord
kelbrafâsto	to		to	kelbrafâstoto	tafelkleed
portariy	riy		riy	portariyriy	telefoon
mustbentârp	târp		târp	mustbentârptârp	haakje/oogje voor schoenveter
blofnolac	lac		lac	blofnolaclac	paard-en-wagen

Let op dat bij de vaststelling van de redcant géén rekening wordt gehouden met de morfologische grens tussen nominaal suffix en basiselement. Zo wordt in de redcant van kûfôsôrm de lettergreep sôrm meegenomen. Deze lettergreep bestaat uit het suffix -ôrm met de laatste consonant (s) van het basiselement kûfôs.
Hetzelfde geldt bij mustbentârp (lettergreep târp, maar suffix -ârp).
Deze wijze van redupliceren is (zoals bijna altijd) gebaseerd op fonetische uitgangspunten.

De eind-iy van het nominale suffix -ariy is zelf géén suffix!

64.29

Voor zover het substantieven met een monosyllabisch nominaal suffix betreft, wordt in de spreektaal soms een morfologisch uitgangspunt als basis voor reduplicatie genomen. Dit betekent dat het gehele suffix, en ook niet meer dan dat suffix, als redcant fungeert. Vergelijk de voorbeelden uit § 64.28 met:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ ayrclén	clén		clén	ayrclénclén	luchtfilter
£ kûfôsôrm	ôrm		ôrm	kûfôsôrmôrm	verkeersbord
£ mustbentârp	ârp		ârp	mustbentârpârp	haakje/oogje voor schoenveter

64.30

In samenstellingen met een nominaal suffix komt soms inwendige reduplicatie voor. Dit houdt in dat de redcant niet afkomstig is uit de eindlettergreep van de gehele samenstelling (zoals in de vorige paragraaf), maar uit de eindlettergreep van het (ongesuffigeerde) basiselement. Let op het verschil in betekenis tussen een "normaal" afgeleid reduplicaat en een via inwendige reduplicatie afgeleid reduplicaat (hier wordt de meest algemene betekenis van een reduplicaat genoemd, nl. 'rij; reeks', zie § 64.45):

• blofnolaclac   rij paard-en-wagens
• bloflofnolac   wagen met een rij (minimaal 4 á 5) paarden ervoor

• quankaôrmôrm   reeks naambordjes (bijv. bij de ingang van een flatgebouw)
• quankakaôrm   bord met een reeks namen erop (bijv. van een advocatenpraktijk)

Grammaticaal en semantisch is er niets op tegen om normale en inwendige reduplicatie tegelijkertijd toe te passen, alleen in morfologisch opzicht doet de constructie onnatuurlijk aan:

• quankakaôrmôrm
  reeks borden, elk voorzien van een rij namen (bij de ingang van een flatgebouw
  waar diverse groepspraktijken van artsen, advocaten enz. gehuisvest zijn)

Inwendige reduplicatie komt niet voor in onscheid.samst.n waarin het laatste element iets anders dan een nominaal suffix is. Het gebruik van een inwendige reduplicatie is derhalve zeer beperkt.

64.31

Alle substantieven en additieven die eindigen op een of ander onregelmatig of improductief suffix worden geredupliceerd alsof er in het geheel geen sprake is van een suffix. Bijvoorbeeld:

woord	zie §	redcant	>	redcé	reduplicaat
betônjiy	20.10	jiy		jiy	betônjiyjiy	blok beton
tjokâs	20.14	kâs		kâs	tjokâskâs	brood
werty	20.32	ty		ty	wertyty	overlevering
lydres	20.33	res		es	lydreses	leider
beltôc	20.37	tôc		tôc	beltôctôc	kleinigheid
jabârina	22.4	na		na	jabârinana	koningin
tundâriy	41.14	riy		riy	tundâriyriy	breekbaar
ðôte	41.27	te		te	ðôtete	bedauwd
šarkos	41.27	kos		kos	šarkoskos	landelijk

-os is alleen productief bij de vorming van een substantief. Additief-vorming d.m.v. -os is improductief, zodat dit suffix deel kan uitmaken van een redcant.

64.32

Resultatiefvormen komen niet in aanmerking voor reduplicatie. Daarentegen is het wel mogelijk om van reduplicaten een res.-vorm af te leiden. Deze afleiding geschiedt geheel volgens de regels die zijn behandeld in de Hoofdstukken 61 en 63. Geverbaliseerde res.-vormen komen daarentegen wel in aanmerking voor reduplicatie. Omdat de suffixen voor een dergelijke verbalisatie zijn opgenomen in Blok 64.23, moeten deze suffixen dus eerst van het basiswoord gescheiden worden, om na de reduplicatie weer toegevoegd te kunnen worden. Voorbeelden van reduplicatie, gevolgd door resultatiefvorming:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat in de res.vorm
kelbra	bra		bra	kelbrabrae	tafel
husof	sof		sof	husofsoff	kasteel
raiy	iy		tiy	raiytiye	boomtop
vasðenc	ðenc		enc	vasðencennc	handvat v.e. teil
âlbatjen	âlb		âlb	âlbâlbatjenn	bouwvakker
plekoiy	ko		ko	plekokote	te zandachtig
plurt	lurt		urt	plurturrt	te zacht
râdech	dech		ech	râdecheche	te erbarmelijk
guria	a		ta	guriatae	te aangenaam
otlôgt	tlôgt		lôgt	otlôgtlôggt	te wild

64.33

In scheid.samst.n (§ 20.41) wordt het basiselement geredupliceerd:

	woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
a.	fente-tof	tof		tof	fente-toftof	feestdag
b.	svime-baniyl	niyl		niyl	svime-baniylniyl	bang om te zwemmen
	mirra-ef-ovap	ra		ra	mirara-ef-ovap	zijstraat
	rupkos-kaf	rupk		upk	rupkupkos-kaf	oproep
	zerfe-kaf	zerf		zerf	zerfzerfe-kaf	omhoogzien

Onscheid.samst.n (§ 20.42) worden geredupliceerd volgens de algemene regels. Vergelijk a. en b. hierboven met:

	woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
a'.	fentatof	tof		tof	fentatoftof	nationale feestdag
b'.	fotelbaniyl	niyl		niyl	fotelbaniylniyl	faalangst

64.34

Ook substantieven welke zijn afgeleid van voornaamwoorden (§ 20.38), telwoorden (§ 20.39) en tussenwerpsels (§ 20.40) kunnen geredupliceerd worden:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
ef kostiy	kost		ost	ef kostostiy	de mijne
ef afâr	fâr		fâr	ef afârfâr	het cijfer 4
ef aheferg	ferg		erg	ef ahefergerg	het cijfer 7
ef lâhurrâ	râ		râ	ef lâhurrârâ	het hoerageroep

Het suffix -iy van kostiy staat in Blok 64.23 en is behandeld in § 20.38.

64.35

Hetzelfde geldt voor letterwoorden in de functie van substantief (§ 20.47), en namen van tekens en cijfers (§ 21.37-38). Namen van letters, afkortingen en letterwoorden worden daarentegen niet geredupliceerd als zij het karakter van eigennaam hebben. Bijvoorbeeld:

woord	redcant	>	redcé	reduplicaat
sequ	qu		qu	seququ	toeristenorganisatie
zussyg	syg		syg	zussygsyg	fles wijn v.e. wijngaard waarvan   de eigenaar lid v.d. Zussyg is
sers	sers		ers	sersers	(cijfer) 6
linne-ponto	to		to	linne-pontoto	vraagteken
prosent	sent		sent	prosentsent	procent[teken]

64.36

Eventueel mogen de cijfers en tekens ook als symbool geschreven worden, waarbij de redcé er d.m.v. een filâsto aan gehecht wordt. Vergelijk ook § 30.59-60 (meervoudsvorming van cijfers, leestekens en andere symbolen):

? > ?-to (= linne-pontoto) % > %-sent (= prosentsent) 6 > 6-ers (= sersers) 8 > 8-ke (= âkeke)

vraagteken procent[teken] zes acht

64.37

Bij monosyllabische werkwoorden is het niet mogelijk om een redcant vast te stellen als eerst het infinitief-suffix -e weggelaten wordt: er blijft immers een vocaalloos element over, en een redcant moet altijd een vocaal bevatten. In dat geval wordt het gehele werkwoord als basis voor de redcant gebruikt, bijvoorbeeld:

werkwoord	redcant	>	redcé	reduplicaat
pe	pe		pe	pepe	heten
gre	re		re	grere	draaien

Grere is een homoniem: het kan ook gevormd zijn met het suffix -ere achter de wortelstam gr-. De betekenis is dan 'verdraaien; anders draaien'; zie § 83.24.

64.38

Analoog aan de vorige paragraaf, is het bij bisyllabische werkwoorden niet mogelijk om een redcant vast te stellen als zij gevormd zijn met een bisyllabisch verbaal suffix (bijv. -are, -ere of -ÿne). Als zo'n suffix weggelaten zou worden blijft er een vocaalloos element over. In dit geval zijn er twee oplossingen: (i) het gehele werkwoord wordt als basis voor de redcant gebruikt (zie ook de vorige paragraaf), of (ii) alleen de eind-e van het bisyllabische suffix wordt weggelaten, en het overgebleven deel wordt als basis voor de redcant gebruikt. Oplossing (i) is voornamelijk spreektaal. Bijvoorbeeld:

werkwoord	redcant	>	redcé	reduplicaat
£ grare	re		re	grarere	omdraaien
grare	rar		ar	grarare	(idem)
£ grÿne	ne		ne	grÿnene	afwenden
grÿne	rÿn		ÿn	grÿnÿne	(idem)

64.39

Er moet onderscheid gemaakt worden tussen werkelijke suffixen (opgenomen in Blok 64.23) en lettercombinaties die er toevallig als suffix "uitzien". Vergelijk:

mikare   duur zijn wikare   betten, deppen

is met -e afgeleid van is met -are afgeleid van

mikar   duur wik   bad

Let op de verschillende reduplicaten van deze twee werkwoorden:

werkwoord	redcant	>	redcé	reduplicaat
mikare	kar		kar	mikarkare	duur zijn
wikare	wik		ik	wikikare	betten, deppen

Om de redcant vast te stellen wordt bij mikare het suffix -e erafgehaald, en bij wikare het suffix -are.

64.40

Als een werkwoord eindigt op een modaal suffix, zijn er twee reduplicaties mogelijk, een via het element dat overblijft nadat dit modale suffix is verwijderd, en een via het complete werkwoord. Voorbeeld: ufirûs 'moeten rijden' is gevormd uit de stam ufir 'rijd' en het modale suffix -ûs 'moeten'. Vergelijk:

werkwoord	redcant	>	redcé	reduplicaat
ufirûs	fir		fir	ufirfirûs	moeten rijden
ufirûs	ûs		ûs	ufirûsûs	(idem)

Er bestaat een betekenisverschil tussen beide reduplicaten. Hierop wordt nader ingegaan in § 64.60.

64.41

Eventuele onregelmatige vormen van een werkwoord blijven behouden als dit werkwoord geredupliceerd wordt, vergelijk:

josle   oplaaien     josjosle jodle   jodelen jodlodle orte   bijten ortorte

heeft als gramst.   josel heeft als gramst.   joslosel heeft als gramst.   jott heeft als gramst.   jodlott heeft als volt.dw.   porte heeft als volt.dw.   portorte

In bovenstaande voorbeelden dient de geredupliceerde infinitief als uitgangspunt voor de reduplicatie van de onregelmatige stam of het onregelmatige volt.dw.

64.42

Soms wijkt een onregelmatige stam of een onregelmatig volt.dw. aanzienlijk af van de vorm van de oorspronkelijke infinitief. In dat geval wordt de infinitief niet als uitgangspunt voor de reduplicatie genomen. Bijvoorbeeld:

riye   beetpakken riyriye quiyrâše   aanvaarden     quiyrâšâše

heeft als volt.dw.   rao heeft als volt.dw.   rarao heeft als volt.dw.   quiymp heeft als volt.dw.   quiympiymp

64.43

Soms zijn beide reduplicatievormen mogelijk:

pje   verijdelen     pjepje

heeft als volt.dw.   pjetiy heeft als volt.dw.   pjepjetiy of pjetiytiy

De vorm pjepjetiy is het onregelmatige volt.dw. van het geredupliceerde werkwoord pjepje; de vorm pjetiytiy is de geredupliceerde vorm van het onregelmatige volt.dw. pjetiy.

64.44   Betekenis van een reduplicaat

Achtereenvolgens worden hier behandeld de betekenissen van:

1. geredupliceerde substantieven
2. geredupliceerde eigennamen (vanaf § 64.53)
3. geredupliceerde additieven (vanaf § 64.54)
4. geredupliceerde werkwoorden (vanaf § 64.59)

64.45   ad § 64.44   A. Geredupliceerde substantieven

Een geredupliceerd concreet substantief drukt prototypisch een rij, reeks, serie, snelle opeenvolging, of herhaling uit. Bijvoorbeeld:

eft vildul ~ eft vilduldul eft mimpit ~ eft mimpitpit eft tsiyp ~ eft tsiypsiyp eft kirt ~ eft kirtkirt eft moris ~ eft morisris eft plâts ~ eft plâtslâts

een boom ~ een rij bomen een boek ~ een rij boeken een tik ~ een voortdurend getik een flits ~ een [voortdurend] geflikker een idee ~ een reeks ideeën een [bom]aanslag ~ een reeks [bom]aanslagen

Hier geeft de reduplicatie dus een iteratief karakter aan de substantieven.

De metaforische betekenis van "reeks" in deze iteratieven lokt vrijere vertalingen uit, zoals 'een verzameling ideeën', 'een bron van ideeën', 'een golf van aanslagen', enz.

64.46

Bij substantieven die reeds een iteratief karakter dragen, zal reduplicatie voor een intensivering zorgen:

knytt ~ knyttnyt ziylpos ~ ziylpiylpos

geknetter ~ hevig (voortdurend) geknetter gehuppel ~ snel [aanhoudend] gehuppel

64.47

Kojen-Pôt (1977) maakt onderscheid tussen (i) synchronische en (ii) diachronische iteratieven. De meeste namen van voorwerpen, mensen of dieren vormen een synchronisch iteratief, wat wil zeggen dat alle entiteiten van de door de reduplicatie uitgedrukte rij of reeks op hetzelfde moment gepresenteerd worden, zoals bij:

ef vilduldul ef mimpitpit

de rij bomen de rij boeken

64.48

De meeste namen van verschijnselen, gebeurtenissen of geestelijke scheppingen vormen een diachronisch iteratief, wat wil zeggen dat alle gebeurtenissen, verschijnselen ed. (in een snel tempo) na elkaar verschijnen, zoals bij:

ef tsiypsiyp ef kirtkirt eft plâtslâts ef ziylpiylpos

het voortdurende getik het geflikker (v. licht) een reeks aanslagen het snelle gehuppel

Deze diachronische iteratieven worden dikwijls nog nader gespecificeerd als intermitterend-diachronische iteratieven, omdat de gebeurtenis zichzelf voortdurend met korte tussenpozen herhaalt. Hiertegenover staan de permanent-diachronische iteratieven, die in de volgende paragraaf ter sprake komen.

64.49

Bij abstracte substantieven ligt de nadruk veelal sterker op de voortduring van datgene wat dit substantief uitdrukt, dan op een reeks of herhaling:

ef wynch ~ ef wynchynch ef porforiy ~ ef porforforiy ef lamiros ~ ef lamirmiros

de trots ~ de voortdurende trots de koppigheid ~ de niet aflatende koppigheid het verlangen ~ het niet aflatende verlangen

De reduplicatie van abstr.subst.n kan een permanent-diachronisch iteratief genoemd worden.

64.50

Volgens Kojen-Pôt zou het onzin zijn om de abstracte iteratieven als intermitterend-diachronisch te beschouwen, want dan moeten we ons voorstellen dat er zoiets bestaat als een "voortdurende snelle opeenvolging van trotse gevoelens" of "reeks snelle koppigheden".

Binnen de religieus georiënteerde Câltiyaanse filosofie is echter wèl plaats voor een intermitterende beleving van abstracte gevoelens, en voor iemand als de linguïst Mues Lâmbert (aanhanger van de Câltiyaanse filosofie) is het onderscheid permanent ~ intermitterend dus niet ter zake doende (zie Lâmbert 1970).

64.51

Bij enkele substantieven heeft het reduplicaat een gelexicaliseerde betekenis gekregen (eft ôrešyšy is niet zomaar 'een rij soldaten', maar 'een militaire colonne'). Zie § 21.24-25.
Een bijzondere vorm van deze lexicalisatie is de meervoudsvorm die soms door reduplicatie uitgedrukt wordt, zonder dat er verwezen wordt naar een reeks of rij (ef crôgtutu betekent neutraal 'de kerkbanken', en niet 'de rij kerkbanken').
Zie § 30.25.

64.52

Het Spokaans dat langs de Zverosta-kust gesproken wordt, maakt zelfs productief gebruik van de reduplicatie om het meervoud uit te drukken. Zie § 30.49-52. In dit dialect moet het begrip "rij" of "reeks" of "herhaling" dus altijd omschreven worden. Vergelijk (¿ = dialect van Zverosta-kust):

ef miflifs = ¿ ef mifliflif ef mifliflif = ¿ ef reks rifo mifliflif

de vensters de reeks/rij vensters

64.53   ad § 64.44   B. Geredupliceerde eigennamen

Reduplicatie van een eigennaam wordt gebruikt om een persoon of dier (emfatisch) aan te roepen. Een dergelijk reduplicaat is dus als een vocatief te beschouwen. Vooral op het platteland van Berref zijn geredupliceerde vormen van eigennamen heel gebruikelijk, ook als vleinaam:

Lerdudu! Yss dus! Quÿe-tûe, Ivonnon!

Lerdu! Kom hier! Wacht even, Ivonn!

64.54   ad § 64.44   C. Geredupliceerde additieven

Een geredupliceerd additief drukt prototypisch uit dat de eigenschap van dit additief alternerend aanwezig is (dan weer wel, dan weer niet). Bijvoorbeeld:

• ef epða avyro ~ ef epðaða avyro
  de bewolkte lucht ~ de afwisselend bewolkte lucht (overdrijvende wolken)
• eft yroppiy storâs ~ eft yroppopiy storâs
  een spannend verhaal ~ een afwisselend spannend verhaal (met spannende en
    saaie passages)
• Do chaquinde plurt. ~ Do chaquinde plurturt.
  Hij spreekt zacht. ~ Hij spreekt afwisselend zacht en normaal.

Soms is een vrijere interpretatie nodig:

ef rilkoko plungelira oto ef rikbibi plungelira oto

de auto die van links naar rechts slingert de auto die van rechts naar links slingert

64.55

Bij additieven die reeds een alternerend karakter hebben, zal de reduplicatie voor een intensivering zorgen:

• ef kluršiy knurfel ~ ef kluršuršiy knurfel
  het kabbelende water ~ het voortdurend (hevig/fel) kabbelende water
• ef fliycelira armâtat ~ ef fliycliycelira armâtat
  het knipperende licht ~ het voortdurend (hevig/fel) knipperende licht

Van intensivering is ook sprake bij het gelexicaliseerde:

• ân ~ ânân     overal; allerwegen ~ her- en derwaarts

64.56

Let ook op de combinatie van resultatief en reduplicatie. In (a) staat een resultatief, in (b) een reduplicatie, in (c) zijn ze gecombineerd:

1. Do chaquinde plurte.
   Hij praat te zacht.
2. Do chaquinde plurturt.
   Hij praat afwisselend zacht en normaal; hij vervalt telkens in zacht praten.
3. Do chaquinde plurturrt.
   Hij praat afwisselend te zacht en normaal; hij vervalt telkens in te zacht praten.

1. Mariy uokke perte sigaretts.
   Mariy rookt te veel sigaretten.
2. Mariy uokke pertert sigaretts.
   Mariy rookt regelmatig veel sigaretten.
   (= het "normale" aantal sigaretten en het te grote aantal wisselen elkaar frequent af)
3. Mariy uokke perterrt sigaretts.
   Mariy rookt regelmatig te veel sigaretten.
   (= het "normale" aantal sigaretten en het te grote aantal wisselen elkaar frequent af)

64.57

Ook een geverbaliseerd additief kan geredupliceerd worden. Zie ook § 64.20 en Blok 64.23. De betekenis van een geverbaliseerd reduplicaat (of geredupliceerde verbalisatie) is identiek aan de betekenis van het oorspronkelijke geredupliceerde additief, tezamen met het koppelwerkwoord. Vergelijk:

• Do melde flifadosdos = Do flifadosdose.
  Hij is afwisselend aardig en niet; hij is telkens opnieuw weer aardig.
• Ef oto pónze tirdusdus = Ef oto tirdusdusare.
  De auto gaat telkens [weer] kapot.

64.58

Eventueel is zelfs een combinatie van verbalisatie, reduplicatie en resultatief mogelijk. Zie ook Blok 64.23, suffixen -ave, -eve, -je, -jjeve en -teve. En verder § 64.32. Vergelijk:

• Ef efanty melde otlôgtlôggt = Ef efanty otlôgtlôggteve.
  Het kind is herhaaldelijk te wild.
• Gress melde luytye = Gress luytyjjeve.
  Ik ben herhaaldelijk te gemakzuchtig.

Resultatieve additieven in combinatie met de koppelwerkwoorden pónze 'worden; gaan' en tinde 'blijven' kunnen niet geverbaliseerd worden, zoals we in § 63.51 gezien hebben.

64.59   ad § 64.44   D. Geredupliceerde werkwoorden

In het moderne Spokaans zijn het voornamelijk de bewegingswerkwoorden die in aanmerking komen voor reduplicatie. Het reduplicaat drukt dan een voortduring of herhaling van de beweging uit. Heeft de beweging zelf reeds een iteratief karakter dan zorgt reduplicatie voor intensivering ervan. Vergelijk ook de reduplicatie van substantieven (§ 64.45-49). Bijvoorbeeld:

• Ef jiys rutre fes ef omelech.   Het lover beweegt in de wind.
• Ef jiys rutrutre fes ef omelech.
  Het lover beweegt voortdurend in de wind heen en weer.

• Ef kinânolacs ufire helkara ef treno-moplariy.
  De ambulances rijden naar [de plaats van] het treinongeluk.
• Ef kinânolacs ufirfire helkara ef treno-moplariy.
  De ambulances rijden af en aan naar [de plaats van] het treinongeluk.

Ef baniyl efanty tsere ur giffe. Ef baniyl efanty tsertsere ur giffe.

Het bange kind staat te trillen. Het bange kind staat hevig te trillen.

64.60

In § 64.40 is besproken hoe er van werkwoorden met een modaal suffix twee verschillende reduplicaten afgeleid kunnen worden. Let op het betekenisverschil tussen deze twee varianten:

1. Ef kinânolacs ufirfirûs helkara ef moplariy.
   De ambulances moeten af en aan rijden naar [de plaats van] het ongeluk.
2. Ef kinânolacs ufirûsûs helkara eft moplariy.
   De ambulances moeten voortdurend naar een ongeluk rijden.

In (1) wordt een herhaling van het "rijden" uitgedrukt: er is sprake van één noodzaak, en die noodzaak is om telkens naar dat ongeluk te rijden (om weer nieuwe slachtoffers op te halen).
In (2) is sprake van een zich voortdurend herhalende noodzaak (het "moeten") om naar elk ongeluk dat plaatsvindt te rijden. Er hoeft echter niet de hele tijd naar hetzelfde ongeluk heen en weer gereden te worden.

64.61

Hoe minder het aspect van beweging in een werkwoord aanwezig is, hoe archaïscher de reduplicatie ervan in met name de schrijftaal klinkt. Bijvoorbeeld:

Ef strett sen emmettâle. Ef strett sen emmettâltâle.

De strijd zet zich voort. De strijd laait voortdurend weer op.

Do pe beri merfe. Do pepe beri merfe. Do pe beri merferfe.

Hij schijnt te liegen; Men zegt dat hij liegt. Men zegt voortdurend dat hij liegt. Men zegt dat hij de hele tijd liegt.

64.62

Daarentegen zijn reduplicaties in de spreektaal heel algemeen, niet alleen om een iteratief of intensief karakter uit te drukken, maar ook in spontane uitroepen en kreten (spelende kinderen, tijdens sport ed.):

• Ôtosmosme-tûe ef knyfos!   Geef 'm van katoen!; Zet 'm op! (lett. "Slijp de messen!")
• Kirro fesmikkelskelsûs!   We moeten volhouden!
• Ârpârp!   Beet! (als een vis toehapt)

Reduplicatie van ârp = volt.dw. van ârpe 'bijten (v. vissen)'.

64.63

In poëtisch taalgebruik zorgt de reduplicatie van een abstract werkwoord voor een intensivering, zoals:

Zâfte lye Zula. Zâfte lylye Zula.

Zâfte bemint Zula. Zâfte bemint Zula hevig.

• Ef jabâr jaciare sener kniyatjens.   De koning heerst over zijn onderdanen.
• Ef jabâr jaciciare sener kniyatjens.
  De koning heerst met straffe hand over zijn onderdanen.

"Abstract" in semantische zin, en niet als een grammaticale categorie zoals substantieven die kennen.