SPARC is de compleetste website over het Koninkrijk Spokanië. "Als je het hier niet kunt vinden, vind je het nergens."	Spokanisch Archief Hoofdmenu     Grammatica     Woordenboek     Atlas     Links     Contact     Disclaimer

GESCHIEDENIS: samenvatting, terminologie en verwijzingen

Zie ook Leif Ketilbjornsson en de Skandinavische invloed	Dit bestand Brand van Gÿrô (Buros ber Gÿrô) Grote Oorlogen (Hupster Wÿsÿrs) Heersersloze Tijdperk (Jacier-velp Fortiyn) Keltische Opstand (Câlde-rel) Kulanische Godsdienststrijd (Kulano Religišo-jesfsâ) Pegrevië (Pegreff, voormalig koninkrijk) Zwarte Steen (Doffiy Kolini)
Status: Concept. Nog uitwerken.

Buros ber Gÿrô (Brand van Gÿrô) ..... Câlde-rel (Keltische Opstand) 1e in 1872, 2e in 1874; in beide gevallen gaat het om onlusten in het Pegrevische deel van Liftka, waar de bergbewoners protesteren tegen de uitbuiting door de adel, en de onderdrukking door de legers van de koning; de bergbewoners zijn van Keltische afkomst en voelen zich verwant met de Ieren, die een identieke onderdrukking door de Engelsen meemaken. Doffiy Kolini (Zwarte Steen) Zwarte steen waarop Koning Mazu Côhale in 1521 de eerste Spokanische grondwet liet beitelen; de originele Zwarte Steen stond oorspronkelijk in Mazu Côhales paleis te Blort; toen dit in 1733 geheel afgebrand was is de Zwarte Steen overgebracht naar Hirdo, waar het sinds 1853 in de hal van het Historisch Museum staat. De huidige grondwet is een moderne voortzetting van de tekst op de Zwarte Steen, en wordt tegenwoordig eveneens "Doffiy Kolini" genoemd. Feuni Gerfta grélare-mainrigt Hupster Wÿsÿrs (Grote Oorlogen) Zie Hacori Festo Zlebaôno. ?? Jacier-velp Fortiyn (Heersersloze Tijdperk) Begrip uit de Spokanische geschiedenis: er waren twee van zulke tijdperken: het eerste duurde van ca.1150 tot 1271, en begon na de dood van Koning Hacori II, het tweede duurde van 1433 tot 1459 en begon na de dood van Koning Kerkocuiy Ÿrkamÿr. Deze koningen hadden niet in een opvolger voorzien, zodat het land in een anarchie verviel waarin verscheidene personen om de macht streden. Men vermoedt dat het Eerste H.T. gekenmerkt werd door een grote chaos (hierover is zo goed als niets vastgelegd); het Tweede H.T. kende een betrekkelijke rust omdat enkele geestelijke (Ergynne) leiders de situatie onder controle hadden. Kulano Religišo-jesfsâ (Kulanische Godsdienststrijd) Onlusten in Pegrevië in 1588. .... Pegreff (Pegrevië, voormalig koninkrijk) Het oostelijke deel van de Spokanische archipel is tot 1894 een eigen koninkrijk geweest: Pegrevië (Pegreff). In 1894 is het samengevoegd met het koninkrijk Spokanië, al gebruiken velen liever de term "inlijving" om het onvrijwillige karakter van deze samenvoeging te benadrukken. Ten tijde van deze samenvoeging bestond Pegrevië uit de volgende gebieden: het huidige district Ben (op Liftka) het noordelijke deel van het huidige district Renô (op Liftka) het huidige district Litii (op Brÿr) het toenmalige district Zjekk (op Brÿr) het gehele eiland Teujan Het zuidelijke deel van Renô behoorde tot Spokanië en was toen onderdeel van het district Jelafo. Zjekk grensde aan de zuidkant aan de Grote Haag (de eeuwenoude grens tussen Spokanië en Pegrevië), en ten zuiden daarvan lag het Spokanische district Flena. Na de samenvoeging van beide koninkrijken werden ook Flena en Zjekk tot één district samengevoegd: het huidige Flenazjekk. Verder kwam de oostelijke hoek van Jelafo bij het voormalige Pegrevische district Renô, zodat dit nu een groter Spokanisch district werd. De oude Pegrevische hoofdstad Mollefin werd na de samenvoeging de districtshoofdstad van Ben. De stad had zijn koninklijke allure al omstreeks 1850 verloren, en ontwikkelde zich verder tot een verpauperde haven- en industriestad - die het nu nog steeds is. De huidige grenzen tussen Alles en Ben, en tussen Ales en Renô, komen nog goed overeen met de vroegere grens tussen Spokanië en Pegrevië, al liep die hier en daar wat grilliger en zijn de huidige districtsgrenzen wat meer rechtgetrokken. Ook de tegenwoordig strakke grens tussen Ben en Renô was in de Pegrevische tijd veel grilliger, met name daar waar beide voormalige Pegrevische districten aan het Spokanische district Ales grensden. Daar was een gebied dat geregeld van nationaliteit wisselde: nog tot 1885 was het Spokanisch, zodat het tot de inlijving in 1894 slechts negen jaar Pegrevisch is geweest. Het koninkrijk Pegrevië (beige kleur) in 1894, het jaar dat het ingelijfd werd bij Spokanië. Het oranje gebied was tot 1885 Spokanisch, en is dus slechts 9 jaar Pegrevisch geweest. De rode grenzen zijn de oorspronkelijke districtsgrenzen in Spokanië die nog steeds bestaan. De blauwe grenzen zijn de nieuwe districtsgrenzen sinds 1894; ze volgen in een meer rechte lijn de oude landsgrens, maar in Jelafo scheidt de nieuwe grens een deel van Jelafo af, dat tegenwoordig bij Renô hoort. Het groene deel (zuidoosthoek van Ales en een stukje van Jelafo) behoorde in de 12e en 13e eeuw tot Pegrevië, de tijd dat dit land de grootste oppervlakte had. De grens met Spokanië liep hier in Ales door een eenzaam berggebied, via hoge bergruggen en enkele passen, zoals de Zrâvve-pas waar nog steeds de resten van een oud verdedigingswerk te vinden zijn. De witte grenzen zijn de oude districtsgrenzen in Pegrevië, die ook tegenwoordig nog bestaan. Het Pegrevische district Zjekk en het Spokanische district Flena worden gescheiden door de Grote Haag. Sinds 1894 zijn Flena en Zjekk samengevoegd tot Flenazjekk, zodat de Grote Haag geen grensfunctie meer heeft. Mollefin was de hoofdstad van Pegrevië. Tussen haakjes staan de Pegrevische namen zoals ze tot 1894 officieel in gebruik waren. De landsnaam "Pegrevië" is weergegeven in het Pegrevische schrift, in de officiële transcriptie, in het Spokaans, het Engels en het Nederlands. Namen van eilanden staan in blauw. Mora Teujan ........... ..........

TOP	© De Twee Hanen v.o.f. • Kimswerd • The Netherlands